Orania: ‘n Siening oor dié volksvestigingsprojek.

Oor dié dorp met sy vars benadering tot ‘n leefwêreld vir ons volk, het feitlik elke tweede persoon ‘n eie mening, goed of sleg.

Ongelukkig het dié menings meestal ‘n swak ingeligte basis.

Dit bemoeilik die taak om dié wanpersepsies reg te stel.

Die woordvoerders wie se taak die regstelling daarvan is, moet dus op hul tone wees.

Dis ongelukkig hier waar daar, na my mening, klei getrap word.

Die Afrikaner se geskiedenis is besmet met gebeure wat daarop gemik was om hom te verdeel en sodoende te vernietig. Baie is nuwe denkrigtings ingelei, wat nie noodwendig ‘n slegte ding was nie, dit het stagnasie voorkom.

Vooruitgang teer immers op prikkeling.

Die klein jakkalsies wat ons wingerd verniel is die walgooiers daarteen.

Vir baie ywerige ‘woordvoerders’ skyn die Christelike geloof bloot ‘n reeks dogmas tot die bekomming van mag te wees en nie ‘n gerigtheid tot God as ons bron tot die goeie nie, maw Liefde, Waarheid en Genade nie.

Die Christen wat hiertoe gerig is, besef sy nederige stand en hou dus sy gemoed oop in aanskoue van Hiérdié raaisel in ‘n spieël waarvan hy as Christen bewus is.

Laat ons dus versigtig met dogma omgaan, dis nie ‘n roede tot magsmisbruik nie.

In die dae van Koot Vorster het ons ‘n oordosis daarvan gehad. Dit het mý byna vervreemd gehad.
Baie het daardeur totaal hul Afrikanerskap prysgegee, maar die destydse debat daaromheen het wel ‘n heilsame uitwerking gehad.

Herhaling mag nie toegelaat word om ons skippie te sink nie.

Groete.
Ek hoop nie ek is te laat hiermee nie.